Je bekijkt nu Stavoren – Workum | Elfstedenpad

Stavoren – Workum | Elfstedenpad

Twintig graden en een noordwestenwind kracht 2 voorspelt buienradar, maar in Stavoren is het om half twaalf al 25 graden en de wind is vrij krachtig. Mooi weer om te zeilen en dat is te zien op het IJsselmeer.

Na een rondje naar de kust en door de haven pakken we de route op bij het station. Al gauw lopen we over de dijk, waar zwaluwen door de lucht scheren en fietsers aan landzijde onderlangs rijden.

Schapen houden het gras kort. Maar erg hard werken ze niet. Net als enkele mensen ligt er een aantal op het strand. Twee willen meer verkoeling en lopen naar het water, maar zodra er een golfje over hun poten rolt, maken ze dat ze weg komen. De liggende collega’s schrikken overeind.

Bij Molkwerum voert de route langs het monument voor tweeduizend vermisten uit vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog. Een vier meter hoge vleugeltip steekt boven het water uit. Op de horizon ligt een klein silhouet van Hindeloopen.

Met een boog loopt de wandeling naar de volgende stad toe. Het silhouet wordt groter en er tekenen zich steeds meer kleurrijke kites tegen de strakblauwe lucht af. Watersurfen is populair hier, met en zonder parachute.

In het stadje biedt de brug over de Yndyk mooi uitzicht op de oude huisjes en de Grutte Tsjerke. Groot is hier een relatief begrip. Een silhouet van schaatsers op een achtergevel laat zien waar het Schaatsmuseum is.

De sluis wordt geschut, wat altijd bekijks trekt. Vanaf de andere kant verdwijnt het markante sluiswachtershuis met leugenbank en de open klokkentoren voor een deel achter grote motorjachten. Zij liggen eerste rang, zich onbewust van horizonvervuiling.

Op weg naar weer een stuk over de dijk, komt de route langs Aukje, een mollige vrouw op schaatsen met haar handen op de rug gevouwen en een zwierige slag. Alleen, hoog op een sokkel herinnert ze aan de tocht die de Friese elf steden met elkaar verbindt.

Op de dijk weer schapen. Ongeschoren, want de wol brengt niets op en scheren kost geld. Bij sommige hangen grote plukken van hun lijf. Bij de hekken waar we steeds over klimmen, liggen sommige in een smalle streep schaduw.

Bij Workum opnieuw een bonte wolk kites en een drukbevolkt strand aan de overkant van de rechte watergang die naar de stad leidt. De witte vierkante vuurtoren staat er in alle rust tegenover.

Een lang recht stuk volgt. Het is warm ondanks de wind. Plots klinkt een luid geblaat en gelijk een blatende roep terug. Wat is er? Onder een waterreservoir op pootjes steken vier hoeven uit van een lam dat schaduw zocht en onder het bouwwerk is gerold. Aan zijn poten trekken we hem uit zijn onmogelijke positie.

In Workum passeren we de sluis en lopen langs mooie oude panden naar de kerk, de waag met de lange luifel en het stadhuis. Het is gezellig hier, maar we lopen naar het station. De trein komt bijna en gaat maar eens per uur.

Praktische informatie

Foto’s van de etappe Stavoren – Workum van het Elfstedenpad en Zuiderzeepad