schaatsen-bij-Het-Schol-Deventer-Twello

Rondom Deventer | Hart van Salland

De wereld is wit en de stadsgracht is vol met schaatsers en kinderen met sleetjes. Het is zondagmiddag en de zon schijnt. Stapsgewijs begeven wij ons over een dikke laag platgetrapte sneeuw langs de ijspret naar de spoorbrug over de IJssel.

Het is hoogwater en dat betekent uitgestrekte watervlaktes. Waar de uiterwaarden eerder ook schaatsplezier boden, is nu ruimte voor de rivier gekomen. En dat was nodig, want het water reikt hoog.

Waar ’s zomers wandelgebied is komt nu een kano ‘over land’ aanvaren. Bij de een wal stapt de man uit. Met zijn peddel bevoelt hij waar hij kan gaan. Hij sleept zijn bootje naar de snelstromende rivier, zet een dikke muts op en peddelt stroomopwaarts over de ondergelopen kribben terug naar de stad.

In het Worpplantsoen tegenover de stad is de camping en een deel van het park ondergelopen. Een roestige boot steekt boven het water uit, waar natuurspeelplaats Woeste Willem is. Tussen de bomen ligt water met platen ijs erop. Een wit bankje staat ertussen net op het droge.

Noordwaarts loopt de route over de dijk. Aan de begroeiing hangen stukjes ijs in de lucht te blinken in de zon. Het waterpeil daalt. Paaltjes steken hun kop door de ijsplaat heen. Als twee schepen voorbij komen zorgt dat voor zoveel deining dat het ijs begint te kraken en te barsten.

Voordat een weg linksaf slaat lopen we een pad linksaf in. Over de besneeuwde vlakte van het Stadsland. Hier waait de wind guur ondanks de zonnestralen. Er is door de sneeuw gewandeld, maar niet veel. Verderop is er langs een pak van tientallen centimeters slechts een smal pad ontstaan.

Met een boog loopt de route terug naar de spoorlijn en dan rechtsaf richting Twello. Witte vlaktes afgewisseld met kale heggen en rijen bomen zijn het uitzicht. Tot een groep reeën de aandacht opeist. Een stuk of zes aangevuld in sierlijke draf tot tien in totaal. Ze grazen ongestoord in de sneeuw.

Bij het Hof van Twello, nu Buitenpost, kruisen we de provinciale weg en even later de spoorlijn. Rechtsaf over het Wildezand komen we op landgoed Het Schol. Een pad leidt slingerend door een park naar een bankje in de zon en uit de wind. Perfect voor een kop koffie uit de thermoskan.

Tussen de bomen zoeken vogels naar iets te eten tussen de sneeuw. Aan de voet van dikke bomen maken ze de meeste kans. Het landhuis staat er mooi bij met een royale omheinde achtertuin. Aan de voorkant is meer drukte met fietsen van schaatsers die op de kolk voor het huis rondjes rijden.

Dik ingepakt na lange tijd weer op natuurijs. Wat onwennig lijkt het. Sommigen hebben een stoel mee. De kinderen gaan op sleetjes en een enkeling schaats achter een kinderstoel. Drie jongelingen wagen zich met de fiets op het ijs. Van op een heuvel overziet het huis het gebeuren.

Over de dijk naar Wilp heen loopt de route opnieuw een vlak wit landschap in met een boerderij en de snelweg in de verte. De wind komt nu van opzij. In de sneeuw veel sporen van hazen: twee pootjes voor elkaar en daarvoor nog twee poten naast elkaar. In de verte rennen ze met grote sprongen.

Op de akkers met sneeuw is nog een winters schouwspel. Drie snowkiters laten zich aan een lange smalle parachute op hun ski’s of snowboard met een fikse vaart over de velden trekken om dan snel te keren en de andere kant weer op te gaan. Af en toe gaat er ook hier een onderuit.

Aan de horizon tekent zich de skyline van Deventer af. Met de Bolwerksmolen, de Lebuïnuskerk, de Wilhelminabrug en de schippersflat aan de voet ervan, de ‘kassa’, de Bergkerk en de luxe appartementen aan het Pothoofd. Rakelings vliegt een groepje ganzen over.

Bij de rivier verzamelen ze zich. Grauwe ganzen lijken het, aan hun oranje snavel te zien. Om de zondagse drukte op het pont te vermijden, keren we over de boogbrug terug. Langs de noordkant om een laatste blik op de stad aan de wijde rivier te werpen.

Over de Brink, langs de Waag en de Wilhelminafontein, komen we via de Keizerstraat weer terug bij het station.

Praktische informatie

Foto’s van de rondwandeling bij Deventer