sleedoorn bloesem lentewandeling

Olst – Deventer | Hanzestedenpad

Voorjaar. Bomen en struiken kleuren fijntjes wit en roze en als je goed kijkt zie je ook lichtgroen. Tulpenbomen in de knop en temperaturen boven de tien graden. Tijd voor een wandeling, om alles van dichtbij mee te maken.

Vanuit Olst loopt de route richting Boskamp naar Groot Hoenlo. Het huis, dat nu is opgedeeld in appartementen, was in de jaren zeventig verblijfplaats van schrijvers en kunstenaars, waaronder Harry Mulisch. In De ontdekking van de hemel modelleerde hij Groot Dochteren ernaar.

In het verlengde van de oprijlaan van de havezate volgt een lange rechte asfaltweg. Bij het kruisen van de spoorlijn herinnert een eerste verdedigingswerk aan de IJssellinie: een in beton gegoten Shermantank met replica mitrailleur.

Op een bank genieten we van het vele, gevarieerde vogelgefluit. Een hommel gonst en een gele vlinder fladdert voorbij. In de lucht hangt een roofvogel, even later nog één en dan nog één. Ze zweven, roepen en zweven, maar duiken niet.

Voorbij een woonboerderij met shetlandpony’s vallen ingegraven emmers op. ‘Graag traag’ staat er langs de weg. De emmers, achter een lage wand van gaasdoek, zitten vol bruine kikkers die wachten op IVN-vrijwilligers die ze helpen met oversteken. Tientallen worden zo gered.

In de Koude Oorlog maakte Nederland zich klaar voor een inval van de Sovjet-Unie. Begin jaren vijftig werd een waterlinie langs de IJssel ontworpen, de IJssellinie. Verderop zien we meer kazematten en wapentuig en borden met tekst en uitleg hierover. Zo geheim als het toen was, zo zichtbaar is het nu.

In het bos schijnt de zon door de kale bomen op de takken met bladeren en knoppen. Het is licht, bruin met een schemer van jong groen. Voorbij het bos in een ligboxstal op het zuiden bij een melkveebedrijf staan koeien massaal met hun kop naar buiten. Geef ons de zon en de weide.

Op het terrein van Kasteel De Haere zijn hoveniers aan het schoffelen en snoeien. In de ruïne die geen ruïne is, een folly, klinkt bij het betreden de melodie van What a wonderful world met Twentse tekst en zang van André Manuel. Het kasteelterras staat er verlaten bij.

Hoe dichter bij Diepenveen, hoe meer wandelaars er op pad zijn. Eenlingen die trainen met een grote rugzak op, groepjes vrienden, hondenbezitters en een paar luid pratende dames. Nieuw Rande is een populaire recreatieplek rond het al even verlaten Hotel Gaia.

Over de IJsseldijk, in de uiterwaarden, in de volle zon, zien we de eerste bloesem van dichtbij. Sleedoorn te midden van andere heesters. In de verte hebben we enkele witte bomen gezien, maar het roze blijkt vooral nog in tuinen en op erven te bloeien.

In het stadspark langs de Singel in Deventer bloeien paarsblauwe, witte en donkerroze voorjaarsbloemen in het gras. Onder het jonge groen aan de takken van een treurwilg heeft een meerkoet zijn nest al klaar. Het is genieten voor iedereen vandaag. Jammer dat de route eindigt – we zijn al bij het station.

Foto’s van de etappe Olst – Deventer van het Hanzestedenpad