heide NS-wandeling Holten

Mijmerpad Holten | NS-wandeling

In de trein naar Holten lijken alle reizigers wandelaars. Twee vrouwen raken aan de praat, beiden dragen wandelschoenen. En bij het verlaten van de trein stappen twee mannen met rugzak uit die gelijk hun pad zuidwaarts kiezen. Pieterpadlopers?

In noordelijke richting gaat het Mijmerpad, een van de stationsroutes die NS in 2019 uitbracht op reisjefit.nl. Klik niet op plonstochten, blaadjespaadjes, cultoeren of shoptochten. Het is een pannenkoekentocht en genoemd naar vier vriendinnen die ‘mijmeren’ zo lekker filosofisch vinden klinken.

Langs de route staan bossen wegwijzers en informatiepanelen. Platforms aan het begin en eind van de oude beukenlaan verbinden Holten met de Holterberg. Kunstwerken. Het eerste ziet uit over de mais op de enk naar de bossen, het tweede blikt terug op het dorp waar nieuwbouw het beeld domineert.

Veel fietsers zijn al op pad. Ze stoppen om naar de trein te kijken of zoeven in paren voorbij. Op de lange rechte paden die volgen laat een wandelaar zijn hond uit en komen twee vrouwen voorbij die pratend hardlopen. De route is makkelijk doordat het de pijlen in het veld volgt. Na de paarse komen gele en dan wit-rode.

De Canadese begraafplaats is een bezoek waard. Het ziet er verzorgd uit met een plantentuin en klimrozen bij de trappen naar de velden met graven. Duizenden stenen met namen en teksten als ‘Sweet are the memories silently kept, of a loving face we can never forget’, ‘Till we meet again’ of ‘A very dear husband and father, proudly remembered’.

De stilte. De bloemen. Indrukwekkend.

De kilometers die volgen zijn weer lang en recht, over zandwegen waarlangs fietspaden druk befietst worden. Langs de kant bloeien struikjes hei. Als een fietsbel klinkt terwijl er niemand te bekennen is stuift even later een meisje te paard over de zandweg voorbij, begeleid door een vrouw op een fiets.

Bij een kruising met waarschuwingsborden voor de gevaren van het fietsen staat een fijne bank voor een pauze. “67 – hier moeten we rechtdoor,” klinkt het, en “De blauwe route”. Achter elkaar door passeren hier koppels computergestuurde, elektrisch aangedreven fietsers.

Mountainbikers steken schuin de weg over een hobbelig paadje op tussen de bomen. Op twee na, die in hun vaart de afslag missen. Een man in een overhemd met brede verticale strepen, wit, grijs en lichtblauw, en met oude fietstassen aan de bagagedrager komt tweemaal vanaf links voorbij. De laatste der Mohikanen.

Na een paar honderd meter, bij de bosrand wordt het eindelijk wandelland. Een zandpad tussen bos en bloeiende heidevelden door. Geen gejakker meer en wat bloeit die heide paars. Al gauw volgt er weer een bankje dat stil schreeuwt om nog een pauze.

Rondom is de wereld purper met groene plukken op witte stammen en coniferen waarin de jeneverbessen blauw kleuren. De zon schijnt, de wind waait zacht, de lucht is blauw met witte watten.

We gaan hier nooit meer weg.

Wandelaars komen voorbij en zwaluwen scheren door de lucht. Als we dan eindelijk toch verder gaan, komen we langs bijenkasten, maar in de struikjes met ontelbare kleine bloemetjes is het opvallend stil. Gegons van bijen ontbreekt.

Met een ruime lus, met uitzichten op glooiende velden en incidentele wandelaars, sportfietsers en auto’s die door het landschap heen schuiven, leidt de route terug naar het bos.

Schaduwrijk, groen en bruin met plots een knaloranje plek. Fietsers rijden achteloos voorbij, maar kijk nou: wat een kleur. Drie zwavelzwammen doen zich tegoed aan een met mos begroeide stomp van een beuk.

Bij een slagboom slaat de route rechtsaf over een golvend stuk Pieterpad door een naaldbos en langs kleinere heidevelden naar een uitzichtpunt. Fenomenaal. Over de bossen heen strekt zich het landschap uit. De kerktoren rechts zal van Nieuw Heeten zijn. Verder is er tot aan de horizon geen bebouwing te zien.

Over het slingerpad naar beneden komen dagjesmensen hijgend de berg op. De kleur paars blijft dominant voor een groot deel van de verdere wandeling. Het is mooi en de route is makkelijk, tot ruiterpunt 18. Hier lopen we mis, wat een halve kilometer en een uitzichtpunt extra oplevert. Geen probleem.

Bij pannenkoekenhuis Woody’s en de naastgelegen lunchroom met midgetgolfbaan zitten de terrassen vol. Net als bij hotel/gasterij ’t Losse Hoes aan de overkant. De route gaat verder langs pijlen, informatieborden en vertier voor jong en oud, te fiets en te voet, terug naar het station. Wat een fijne wandeling.

Foto’s stationsroute Het Mijmerpad bij Holten