Je bekijkt nu Leuffen en Herwen | Verdwenen dorpen

Leuffen en Herwen | Verdwenen dorpen

De aanloop van de wandeling voert langs grijze bedrijfsblokkendozen aan de overkant van een drukke spoorlijn, langs de dorpskerk van Goessen met opvallend rode deuren en over een ommuurd stuk van de Betuwelijn. En dan eindelijk openbaart zich het rivierlandschap.

Bomen vol witte bloesem en grasvelden vol gele, paarse en witte bloemen. Het voorjaar is altijd weer een feest. Het verdedigingswerk uit de Tweede Wereldoorlog staat er verloren tussen.

Een transparant bord met huisjes van leem en stro laat zien hoe hier vroeger het verdwenen buurtschap Leuven stond. Na eerdere overstromingen verdween het dorp in 1799 voorgoed en gaf men het herstel van de dijken op.

Het paneel moet kortgeleden verplaatst zijn, want volgens de beschrijving voert de route ervoor al de Rijnstrangen in. Wat verderop is echter het hek en het pad dat van de dijk af naar het water voert.

Het kan hier drassig zijn, maar het is al zo lang droog dat alle sporen in de klei nu harde bobbels zijn geworden. Langs een paar afgemeerde roeibootjes lopen we weer de dijk op.

Voorbij de Pannerdenseweg voert de route opnieuw over graspaden door het land en langs het water. Vogels fluiten en roepen en een bankje biedt uitzicht op de kerk van Oud-Zevenaar.

Een klompenpad voert langs uitbundig geel bloeiende koolzaad en omhoog naar het dorp. En na een rondje om de kerk en een kop koffie in het café gaat het weer verder door de bloeiende graslanden.

Via een dijk met uitzicht op de hoge heuvel met kerk van Elten voert de wandeling langs het water van het Nieuwe Gat waar veilig uitgekeken kan worden over het water vanachter eenvoudige houten balustrades.

Aan de horizon tekent zich de kerk van Aerdt af. Om langs dit dorp te kunnen moet er eerst met de hand een trekpont bediend worden. Hoe meer er trekken hoe makkelijker dat gaat.

Over een fietspad voert de route naar De Bijland langs een replica van een Romeinse grafsteen ter ere van een vijfendertigjarige legioensoldaat uit Genua die hier ergens in de eerste vijftig jaar van onze jaartelling werd begraven.

Recreatiegebied De Bijland is op enkele wandelaars en fietsers na verlaten. Het water, de strandjes, de bomen, de eilanden ademen rust uit. Ganzen steken dan ook waakzaam hun kop op wanneer mensen voorbij komen.

Het pont vaart vandaag vaker dan eenmaal per uur die op het bord staat. Er zijn genoeg fietsers om over te zetten. In Millingen aan de Rijn is het tot de bushalte in de dorpskern nog geen kilometer lopen meer. Het was een mooie wandeling.

Praktische informatie

Foto’s van de wandeling langs verdwenen dorpen Leuffen en Herwen