stuw en dienstwoning Junne Pieterpad

Hardenberg – Ommen | Pieterpad

Zondagochtend, tien voor elf. Een echtpaar, twee vrienden en een vrouw met een zonnehoed stappen uit de trein en koersen naar het centrum van Hardenberg voor etappe 9 van het Pieterpad, in zuidelijke richting. We zijn niet de enigen.

Over een betonnen fietspad loopt de route langs hooilanden en natuurgebied op korte afstand van de Vecht in zuidwestelijke richting. Fietsers passeren maar het pad is breed en niemand heeft haast.

In esdorp Rheeze leidt het pad rond de brink met monumentale rietgedekte boerderijen en schuren. De koeien en schapen die hier vroeger werden samengebracht hebben plaatsgemaakt voor bewoners van keurige woonboerderijen waar niemand thuis lijkt te zijn.

Langs een kleurrijke camping met een reusachtige waterglijbaan voert de route de bossen in. Een klein perceel heide is net in bloei gekomen. Aan het eind van de bosweg nog zo’n keurige boerderij waar alle leven uit lijkt te zijn.

Het ‘Toetjesbankje’ zit vol en wij lopen door naar de stuw bij Junne. Hier kruist het Pieterpad de Overijsselse Vecht driemaal: eerst een zijarm, dan de rivier en vervolgens een vistrap.

Ruimte voor de Rivier leverde hier een uitzichtheuvel op. Stortstenen en puin van woningen die in de oorlog werden verwoest bekleedden de oevers maar liggen nu op een hoop begroeid met gras en wilde planten en met een bankje er bovenop.

De Koedrift leidt langs weiden met koeien en enkele boerderijen. Via de Marsweg voert het pad opnieuw door het bos. Slingerend en golvend dit keer met het ene moment een rivierarm en het volgende een zandverstuiving.

De spoorlijn naar Hardenberg kruisen we tweemaal en dan is het doorbijten, bijna drie kilometer over drukke tweebaansfietspaden langs even drukke wegen Ommen in en weer uit naar het treinstation. We zijn blij dat we er zijn.

Praktische informatie

Foto’s van etappe 9 van het Pieterpad