hunebedden D17 D18 Rolde wandelen

Drentsche Aa | NS-wandeling

De wandeling begint recht tussen wederopbouwwoningen vermengd met nieuwbouw door, en langs nog wat jarenzeventigwoningen. Daarna volgen een betonnen fietspad en een stuk asfalt en dan beginnen de zandwegen. Dit is Drenthe.

De lucht is lichtgrijs met links een stukje zachtblauw en rechts de zon die door de bewolking probeert heen te komen. In het landschap laat de herfst zich voorzichtig zich zien. Bomen en struiken beginnen te verkleuren en in het gras langs het pad staan paddenstoelen.

Op een ruigte met grafheuvels grazen zwarte runderen. De zandweg ligt bezaaid met groene eikels en verse hulzen van beukennootjes. Een brug kruist het Deurzerdiep. Alle beken in Nationaal Park Drentse Aa dragen de naam van een nabijgelegen dorp of veld. Alleen in Groningen stroomt de Drentsche Aa.

Deurze bestaat uit een groep rietgedekte boerderijen uit het begin van de vorige eeuw. Groot en eenvoudig. Inmiddels zijn het allemaal woonboerderijen en bepaald geen tiny houses. Integendeel.

Over een zandweg langs essen, kampen en hagen voert de route naar het volgende esdorp, Rolde. Dit was lange tijd de hoofdplaats in het gebied en overal van verre te zien door de hoge kerktoren. Wij zien de middeleeuwse toren maar steeds niet, maar in het bos dat volgt klinkt wel al de kerkklok.

Aan de bakstenen toren van deze Jacobuskerk wappert vandaag een regenboogvlag met in witte letters VREDE erop. Een vlag die in de hele omtrek veel te zien is tijdens de jaarlijkse vredesweek rond 21 september.

Voorbij de kerk liggen begraafplaatsen uit verschillende tijden. De hedendaagse met grafstenen en urnenmuren is omvangrijk. Erachter liggen twee hunebedden uit de prehistorie. D17 en D18 om precies te zijn. Op oude kaarten heten ze Reuzenstien, Steenbergh en Duvelskutte.

Langs het voormalige stationsgebouw en de Balloërkuil voert de route naar Kampsheide. Een gebied met heidevelden, jeneverbesstruiken, moerashei, grafheuvels uit de Bronstijd en een ven. Wie om het water loopt, ziet een van de mooiste Drentse essen met hunebed, belooft de routebeschrijving.

Opmerkelijk dat die niet in de wandeling zijn opgenomen. Over smalle kronkelpaadjes lopen we langs een groep Drentse heideschapen met grote krulhoorns. Eén staat op en schuurt haar jeukende lijf tegen een boompje, de anderen blijven schaapachtig liggen kijken.

De Balloëresch is begroeid met mais en ander gewas. Aan de horizon steken jonge bomen af tegen de lucht. Langs de zandweg ligt onder hoge bomen hunebed D16.

De dekstenen die op de draagstenen liggen, zijn opvallend plat van onderen. 150.000 jaar geleden schoven ze, voortgedreven door een enorm pak ijs, uit het oostelijke Oostzeegebied hierheen.

Terug op de wandelroute lopen we langs het stroomdal van de beek waar het Deurzerdiep overgaat in het Loonerdiep. Een fietspad leidt tussen drassige graslanden met groepjes bomen en skeletten van bomen door, over een brug naar een wandelpad over vlonders.

Wat dan volgt is het Poepenhemeltje, waar de bisschop van Galen zich eind augustus 1672 verschanste toen zijn troepen de stad Groningen belegerden. Vandaag leggen twee forse labrador retrievers de naam anders uit.

Terwijl een luide vrouwenstem in het bos roept, lopen de honden driftig snuffelend, plassend en poepend met ons mee. Een witte bestelbus lijkt ze te volgen. Pas bij de Rolderhoofdweg vinden ze hun baasjes weer. Of andersom. De man roept hun namen. “Eikels,” begroet de vrouw hen.

Dan komen we terug in Assen waar we via villawijk Sluisdennen, landgoed Valkenstijn en langs de Steendijk, een straat met veel jarendertigwoningen, weer bij het station uitkomen.

Praktische informatie

Foto’s NS-wandeling Drentsche Aa bij Assen