wandeling Deventer watertoren Nieuwe Plantsoen

Deventer Nieuw Rande | Trage tocht

Bij warm weer is het fijn een wandeling later op de dag te beginnen. Voor dag en dauw kan ook, maar wij lopen op deze zomerse donderdag om drie uur de achterzijde van station Deventer uit voor de Trage tocht Deventer Nieuw Rande.

Langs de monumentale Oude Begraafplaats voert de route langs het spoor. We passeren volksbuurt het Rode Dorp en de Driebergenbuurt waar een arbeiderswijk van begin vorige eeuw heeft plaatsgemaakt voor een architectonisch koopwoningenproject van begin deze eeuw.

In het jaren tachtig buurtje dat volgt zitten bewoners onder druivenranken op witte plastic stoeltjes in hun betegelde voortuin. Een buurtgenoot in een zijstraat voorziet het woningblok van bonkende bassen. In het plantsoen lijkt de rust hervonden. Maar dan klinkt er een snellere beat.

Het Nieuwe Plantsoen dateert van toen het hier drinkwaterwinningsgebied werd. De watertoren uit 1893 steekt markant boven de bomen uit. We wandelen boven zo’n tweeduizend kubieke meter drinkwater. Genoeg voor opzetzwembaden in ruim achthonderd achtertuinen.

Het plantsoen is een fijne plek voor warme dagen. Op een kleedje op het gras met wat lekkers en een boek of goed gezelschap hoef je nergens meer heen. Kraaien staan er ook stil, met hun vleugels uit en snavel open. In het hertenkamp ligt een damhert met gewei onderuit met zijn hals op het gras.

Voorbij de villa’s bij de Lookerskolk voert de tocht de stad uit tussen een woonwijk en de spoorlijn naar Zwolle door. Bij tuinderij en winkel Veldink zijn de zandwallen begroeid met aspergeloof. Het seizoen is voorbij en de planten doen nu energie op voor een nieuwe oogst volgend jaar.

Door het bos gaat de route tot de Schapezandweg. Een naam die even landelijk klinkt als het er is. Tractoren maaien en harken er gras, paarden vinden schaduw onder een boom en ooievaars speuren in rijen naar lekkers tussen de grasstoppels. In de verte landhuis Nieuw Rande, nu Hotel Gaia.

Op het terras daar, onder parasols, is het gezellig druk. Terwijl het personeel de tafels dekt voor het diner, wanen gasten zich in de landschapstuin even rijk als de stichter van het buitenhuis, voormalig gouverneur-generaal van Nederlands-Indië Albertus Jacobus Duymaer van Twist.

We verlaten Nieuw Rande bij een dijkstoel en lopen de uiterwaarden in richting ‘natuurderij’ Keizersrande. Hier runt boerin Annette Harberink een biologisch dynamische melkveehouderij ten dienste van de natuur en het landschap. Er zijn publieksactiviteiten en het is toegankelijk voor recreanten.

Twee jonge medewerkers zijn bezig de roodbonte Maas-Rijn-IJsselkoeien uit de wei te halen. Met een sigaret aan rijden ze al pratend in een open wagentje met vierwielaandrijving over een weg van betonplaten vlak achter het vee dat zich rustig naar de stal laat drijven.

De IJssel is nabij maar laat pas een eerste hint zien bij het Observatorium van Krijn de Koning. Tussen een moderne woning en de oude Stobbenweerd boerderij biedt dit kunstwerk uitzicht rondom. In het zuidwesten schuift de stuurhut van een binnenschip voorbij.

Voorbij de knik in de weg voert de route naar de rivier waar het gebouw van de roei- en zeilverenigingen zich aftekent. Naarmate dit dichterbij komt, zijn er meer en meer strandjes. Er wordt volop genoten langs de IJssel: mensen zonnen, zwemmen, sporten, picknicken en wandelen met of zonder hond.

Ter hoogte van de jachthaven wordt het pad onverhard. Het loopt langs wederopbouwflats met zonneschermen in heldere en vale tinten rood, oranje en groen, afgewisseld met witte en gestreepte schermen en een enkele parasol. Een vrolijk gezicht dat eindigt bij een grijs appartementencomplex met uniforme felblauwe schermen.

Voorbij de spoorbrug lopen we hogerop langs de rivier. Op de grashellingen liggen en zitten nog meer mensen. Gefascineerd door de middeleeuwse kerktoren en het pontje dat op en neer naar de overkant vaart, lopen we te ver door. Terug naar Onder de Linden nemen we de afslag het stadshart in.

De route voert verder langs oude gevels, opvallende ornamenten en de Atheneumbibliotheek. Klooster heet het hier en de kloostertuin is een kijkje waard als het terras van restaurant Bouwkunde de toegang niet belemmert.

Langs het voormalige ziekenhuis van de Zusters van Liefde, nu Gildehotel, en de veertiende-eeuwse Broederenkerk die afwisselend rooms en protestant was, nu katholiek, voert de tocht terug naar het station waar we begonnen.

Praktische informatie

Foto’s van Trage Tocht Deventer Nieuw Rande