Varkensland wandelblog metmarie

Den Ilp – Ransdorp | Trekvogelpad

We pakken het Trekvogelpad op waar we het vorig jaar verlieten. In natuur- en recreatiegebied Het Twiske bij Den Ilp. Toen was het druk met badgasten, vandaag is het stil op enkele wandelaars na. Het is geen zwemweer en de grond is nat van de regen.

Bij twee grote grazers en één kleine staan twee mannen te kijken. “We hebben het kalf een tijd niet gezien,” vertelt één. Wij verwonderen ons over de moeder met een witte band én grote hoorns. Ze blijkt voort te komen uit een liefdesaffaire in 2018 tussen een hooglander koe en lakenvelder stier.

Vogels fluiten volop, het vest kan uit, een haasje hupt van het pad het hoge gras in. Jong blad van een beuk licht felrood op in de zon. Langs het water en over bruggen en een verlaten zonneweide lopen we voorbij de Twiskemolen en de Luijendijksluis het dorp Landsmeer in.

Met de bus vanaf treinstation Sloterdijk leek alles volgebouwd tot aan de bushalte waar de wandeling begon. Het is verrassend hoe onbewoond het land erachter is. Landsmeer is een lintdorp met woonwijken aan weerszijden. Voorbij het dorp is het echter weer even wijds.

De route volgt een fietspad richting de grote stad die ligt achter de A10 waarover het verkeer onophoudelijk voortraast. Zodra de route linksaf het veenweidegebied ingaat is het echter weer landelijk met schapen en koeien en een enkele fietser of hardloper.

Bij een sloot staat een reiger met een kikker in het vizier. Een waterhoenmoeder zwemt waakzaam langs de rietkant. Een eend met jongen in haar kielzog zwemt gauw weg. Alleen de hoogspanningsmasten tussen Diemen en Oostzaan staan met zware, zwarte poten in het weiland.

Voorbij het pont bij Het Schouw zijn twee varianten mogelijk. Twee dagen na het broedseizoen volgens de markering kiezen we voor het Laarzenpad. Een pad waar twee en een halve maand niemand langs kwam, met prachtige uitzichten vanaf twee hoge houten bruggen.

Tweemaal lopen we vast in een rietkraag, eenmaal met een kudde aanhankelijk jongvee achter ons aan en de tweede keer met een kletsnatte voet van het springen over greppels. De steiger bij de tweede brug is perfect voor een pauze met de voeten in het water en de zon op de sokken en schoenen.

Vandaar loopt het makkelijk langs hoge witte palen Broek in Waterland in. Langs houten huisjes in pastelkleuren, met sierlijk houtsnijwerk en bloeiende rozen en andere struiken en dure auto’s lopen we langs de kerk, de haven, een café en de bushalte het historische dorp weer uit.

Opnieuw valt de uitgestrekte landelijkheid op. Alsof alle bebouwing bij elkaar wordt gezet en de rest wordt leeg gelaten. Het vele water, meertjes en sloten, zullen dit mede bepalen. Bij Zuiderwoude biedt een steiger uitzicht over een landschap met iets meer begroeiing en de contouren van de stad aan de horizon.

Zuiderwoude Trekvogelpad op stap met marie

Langs rechte lijnen met hier en daar een slinger voert de route voorbij een handvol boerenbedrijven naar Ransdorp. Schapen schuilen in de schaduw, Een boerin drijft koeien naar de stal op een quad. “Kom op dames!” Platgereden reflectorpaaltjes en een stilleven met skeletten doen denken aan de stad.

Waar het pad linksaf naar het dorp met de stompe toren gaat, lopen wij rechtdoor naar halte Volendammerweg in Amsterdam Noord. Daar rijdt iedere tien minuten een bus zonder te hoeven bellen. Later verder.

Praktische informatie

Foto’s van etappe 5 van het Trekvogelpad