oeverplanten Hagmolenbeek Twente
delden bentelo

Delden Bentelo | Twentse tochten

Delden, het populairste treinstation van Twente, is het beginpunt van de wandeling. Op de ramen hangen teksten met ‘kunststationdelden.nl‘ en ‘verhaal van Overijssel’. Twee felgekleurde plexiglas kunstwerken vullen de oude wachtruimte. Ook lijkt er een café te zijn. Maar geen deur gaat open.

Op pad dan maar. Over een smalle stoep bezaaid met roze bloesem van de kastanjes aan de overkant. Het is zonnig, maar koud. Een jonge vrouw steekt de straat over met een blauw pas uitgevouwen mondkapje voor haar gezicht.

De route voert langs huizen uit een bont aantal jaren in de vorige eeuw en de Oude Benteloseweg waar nieuwe villa’s uitzien op een boerderij uit 1623 en eiken uit die tijd.

Tweehonderd jaar terug waren de bomen een schuilplaats voor Russische kozakken die tegen Napoleon vochten. Nu is één van de eiken met zeveneneenhalve meter omvang de op twee na dikste van het land.

Bij de Annabrug klimmen we het talud op, steken over en gaan aan de overkant langs het kanaal verder. Bij de veevoerfabriek ligt motorvrachtschip Bonne Attente achteroverhellend aan de kade. Een kraan schept geduldig de lading eruit. Ruim na ruim.

Op het water zwemt een eend met een dozijn kuikens. Een koekoek roept in de verte en weilanden staan vol koeien. De hoekige witte torens met rode daken van Sluis Delden worden steeds groter.

Op het terrein staan twee huizen en een rijtje van vier woningen. Het ziet er verlaten uit, ondanks de auto’s die erbij staan. Hoe zou dat zijn om hier te wonen?

Onder de brug door vaart een motorvrachtschip de sluis in. Mar-Grethe staat in grote letters op de achterkant. In de diepte wacht het langszij op het water dat de sluis binnen spoelt.

Tractoren denderen over de brug. Een man op een sportfiets stopt om het tafereel te bekijken en een praatje te maken. Een oude man met een herenfiets wijst op de duiven die op de hefdeur broeden. Zes meter hoger vaart het schip de vrijheid weer tegemoet.

Wij verlaten het kanaal zuidwaarts en lopen niet veel later langs de Hagmolenbeek over een pad van gerooid gras tussen bloeiend fluitenkruid. Aan de overkant ligt boerenland met bij ieder bedrijf meerdere stallen. Naast drie grote schuren een nieuwe die nog veel groter is bijvoorbeeld.

Via een fietspad langs het skelet van een oude eik schampt de route aan Bentelo met haar neo-romaanse kerk, de Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand. Na de inwijding in 1954 was de plaatselijke parochie de bron van veel dorpsleven. Dit lijkt niet verdwenen, want de wandeling leidt verder langs rijen nieuwbouwwoningen.

Voorbij het dorp glooit de Bentelose Es. Het pad loopt langs een boerderij waar het leven uit is, langs een comfortabele woonboerderij en langs boerenbedrijven waar koeien grazen en nog meer silo’s dan stallen staan.

Op de heuvel is het stil en wijds. Langs de weg groet een boer op een trekker met een handopsteken en komen jonge koeien nieuwsgierig naar het hek.

Witte wolken drijven langs een blauwe lucht. De zon schijnt maar het vest blijft aan en tot de kin toe dicht.

Langs een zandweg lopen we met een haakse bocht Landgoed Twickel op en belanden in een andere wereld. De Bentelerheide bestaat uit bos, heide, een ven dat tussen de bomen door fel zonlicht weerspiegelt.

Watervogels leven er in alle rust. Vlinders vliegen over het pad. Varens ontkrullen hun bladeren en frisgroene bosbessenstruiken ontwikkelen hun vruchten.

Dan passeert de route opnieuw de Grondhuttenweg. Een zandweg rechtsaf loopt tussen bosschages door waarachter gehinnik klinkt. Even later schiet een bruine fazant over de weg de bosjes in, waar zijn roep klinkt afgewisseld met het hinniken.

Aan het eind van de weg ligt een veld vol druivenranken aan de Hagmolenbeek die we opnieuw gaan volgen. Stroomafwaarts nu, langs eenden die toilet maken.

Waar de beschrijving zegt de beek te verlaten slaat twijfel toe. Even verderop staan twee reeën langs het water. Pas als schrik hen wegjaagt pakken wij de route weer op.

Door een bos lopen we terug naar het fietspad langs de dikke eik die met dode armen naar de hemel reikt. De picknickbank ernaast is nu meer dan welkom, want de route kent nauwelijks rustplaatsen.

Pauze. Terwijl vogels erop los zingen en kwetteren.

De wandeling gaat verder naar de andere kant van de provinciale weg. Ook daar vooral boerenland. Pluimvee Opfokbedrijf Jannink valt op met een rij lange schuren achter elkaar helemaal tot aan de volgende weg in de verte.

Richting kwekerij tekent zich een ander kippenhok af. Achterin een wei met Lakenvelders. Een laag bouwwerk van verweerd hout met een puntdak van rode pannen en ramen op het zuidoosten die voor de helft verdwenen zijn.

Het hoort bij boerderij en kwekerij Visschedijk waar een vrouw op een grasmaaier over het erf gaat. Bij een bakstenen schuur met vale groene luiken haalt een man de laadbak aan zijn oude trekker leeg en stapelt haardhout op de voorraad.

Om de bocht komt een trekker op twee pauwen af die op het karrenspoor zitten. Ze vluchten het weiland in en rennen in de richting van het erf bij het woonhuis.

Langs weiden, akkers en bospercelen op de Deldeneresch lopen we terug naar het Twentekanaal waar bij de fabriek nu een ander schip aan de kade ligt. Leeg. De kraan staat er werkeloos bij.

Over de brug en voorbij de kozakkeneiken leidt de wandeling door de Oranjebuurt terug naar het station. Nog even stil is het hier als toen we begonnen.

Praktische informatie

Foto’s wandelroute Delden Bentelo