Je bekijkt nu Coevorden – Hardenberg | Pieterpad

Coevorden – Hardenberg | Pieterpad

Eén van de minder mooie etappes van het Pieterpad, volgens kenners, loopt tussen Coevorden en Hardenberg. Wat is er dan beter dan de mooiste tijd van het jaar ervoor te kiezen en een dag met een zacht windje en zonnig weer.

Het historische stadje ligt al gauw achter ons, maar de bedrijventerreinen lijken eindeloos. Het pad is onverhard en links ervan staat de begroeiing goed in het blad. Rechts loopt het langs een tijdelijk hek van Natuurbegrazing Bannink, waarvan de grazers het rustig aan doen vandaag.

Langs kunstwerk de Poort van Drenthe voert het pad verder langs de kale vlakte waar net een nieuwe loods van Jarola is neergezet. In een achtergebleven boom roept een koekoek zijn naam die weerklinkt tegen de vlakke wand. Koekoekoek.

Om de hoek lopen we tussen een wetering en de kale vlakte op een heel stel windmolens af. Als het bedrijventerrein dan eindelijk voorbij is, gaat de route verder langs zonnepark de Kleine Scheere: 22 hectare met zestigduizend zonnepanelen. Bijna een kilometer langs een hekwerk.

Wat volgt is nog een paar honderd meter Drents platteland en dan voert de route over de asfaltweg Overijssel in. Auto’s in beide richtingen dwingen de wandelaar regelmatig over de ribbelrand de berm in.

Bij de Haandrik kruist het pad het spoor, de Vecht een het Coevorden-Vechtkanaal en met een slinger loopt het op Gramsbergen aan. In de schaduw van een boom op het erf van een woning staat een knalroze picknicktafel met een schoolbord met welkomstwoorden erbij. Als geroepen.

We kruisen het kanaal opnieuw en lopen het stadje in. Pieterburen 127 km, Pietersberg 341 km wijzen borden de weg. Bij de kerk staat een beeld van drie Pieterpadlopers. ‘Nieuwe wegen in een oude kern’ luidt het bijschrift van maakster Nelleke Allersma.

De oude kern bestaat uit oude en nieuwe panden en borden met geschiedenissen over wat er ooit was. Voorbij de kerk komen we op het plein dat vernoemd is naar de meiboom die hier staat, een metalen boom vol vruchtbaarheidssymbolen.

Na een kruising met de Vecht en de N34 voert de route langs de nieuwe en de oude dorpsschool van buurtschap Ane over een licht glooiende zandweg richting de provinciale weg. Op een bank onder een boom zien we auto’s voorbijrazen en genieten we extra van de rust.

Op honderd meter, dan iets meer, dan iets minder blijven we deze weg volgen tot het Engelandsche bosch. Een verrassend stuk groene, schaduwrijke rust. Ooit was het hier zo druk dat het afgesloten werd. Nu lopen er alleen een oudere vrouw met haar volwassen zoon.

Na het bos volgt meer asfalt. Langs een rustpunt met Bonte Bentheimers en een kruising met weer die provinciale weg voert het Pieterpad dan de uiterwaarden van de Vecht bij Hardenberg in, met flatjes en mondaine appartementen aan de overkant.

Over een brug voor langzaam verkeer en door de stad verlaten we het Pieterpad richting het station. Weer een etappe verder.

Praktische informatie

Foto’s van etappe 8 van het Pieterpad