Je bekijkt nu Bekbergerpad | Klompenpad

Bekbergerpad | Klompenpad

Officieel begint de route bij de Ruitermolen, maar voor OV-reizigers is bushalte De Smittenberg het meest voor de hand liggende startpunt van klompenpad Bekbergerpad.

Tegen de klok in loopt de route tot de Nederlands Hervormde kerk uit de vijftiende eeuw waar het rechtsaf gaat licht heuvelopwaarts en al heel gauw het dorp uit.

Langs tennisbanen, een begraafplaats en een centrum voor dagbesteding komen we in de bossen. ’s Zomers zal het hier drukker zijn, maar nu is het genieten van de rust.

Het is een koude, mistige dag. De bomen zijn kaal en des te mooier zijn de incidentele takken waar nog goudgekleurd blad aan zit en het heldere groen van stermos en jong varenblad. Wonderlijk is ook een eik waar op verschillende plekken al jong blad uitbot.

Af en toe passeren we medewandelaars die de route in omgekeerde richting lopen. Klompenpaden zijn tweerichtingspaden en meestal zo goed bewegwijzerd dat ze zonder beschrijving te lopen zijn.

Voorbij de Loenenseweg volgt een stuk over licht glooiende akkers en grasland. Een mysterieuze ervaring doordat de mist zo dicht is dat alleen schimmen van huizen, bomenrijen en bosranden te zien zijn. De zon is er maar komt er niet door.

Wanneer de wandeling het dorp schampt, valt de SRV zuivelboetiek op. Een winkeltje met een bankje ervoor en een kerstman in de etalage. Van Willem en Willemien Hofman die ook een rijdende supermarkt hebben en bestellingen aan huis leveren.

Via boerenland en om een zorgcentrum heen komen we bij het officiële beginpunt. De Ruitersmolen is een voormalige papiermolen en later graanmolen. Nu is er een horecagelegenheid.

Op het water in de Oude Beek die erlangs loopt, drijft een blad stroomafwaarts, weerspiegelen bomen en het water is zo kraakhelder dat het zand op de bodem te zien is.

Naast de molen is een boomgaard, waarnaast enigszins verscholen een kast met bijenkorven. Een ervan is nog echt zo’n ronde van gras of stro is. Het pad voert een heel eind verder langs de beek.

Bij de snelweg lopen we opnieuw het bos in met naaldbomen waartussen jonge bomen groeien en woest omgewoelde grond onder beukenbomen.

Bos is zelden saai. Kale takken en pluimen van sparren steken donker af tegen de mistige hemel. Witte en oranje paddenstoelen leven op oud hout. En ook hier een sporadisch jong blad, nu aan bessenstruikjes.

Dan volgen we opnieuw een weg tussen akkers in de mist. Ze liggen op de Engelanderenk. Opnieuw een dot wolken, schimmen en een zon die niet sterk genoeg is. Maar mooi.

Bij kasteel Spelderholt staat een lange rij mensen te wacht om de kerstmarkt te mogen bezoeken. Een man in een neon vest leidt alles in goede banen.

Wij lopen door, om het kasteel heen door het bos, langs een dagopvang en over een drie treden hoge overstap komen we nog eenmaal over mistige akkers en dan zijn we terug bij het begin.

Praktische informatie

Foto’s van klompenpad Bekbergerpad