begraafplaats Bergklooster Zwolle

Agnietenbergpad | Buiten de binnenstad

Water in Nederland, twee letters. Dat kan zomaar de Aa zijn. En daar is er niet één van maar tientallen als je die over de grens in Duitsland en België meetelt. De route vandaag loopt langs de Westerveldse Aa in Zwolle en begint slingerend als de brede beek zelf.

Het water gaf de woonwijk uit de jaren zeventig haar naam: Aa-Landen. Maar de woningen liggen op afstand stilletjes in het groen. Mensen met en zonder honden maken een wandeling langs het water van de beek en kolk verderop, de Wijde Aa.

Het is een stille oudjaarsdag en het water van de plas ligt er spiegelglad bij. Buiten de stad rechtsaf leidt de Dodenweg naar Langenholte. Aan de rand van een bosje staat een verschoten rood koepeltentje met de rug naar het water en de bomen. In de verte klinkt soms een carbidschot of vuurwerk.

Hoog in een boom zitten kraaien. Bij een onverwacht harde knal vliegen ze in één wolk op. Links in een wei liggen bolletjes wol in het groene gras. Bij één steken vier poten spartelend in de lucht. In het eerstvolgende huis zal de vrouw de boer verderop bellen. Met zijn auto rijdt hij naar het land met zijn hulpeloze schaap.

Langenholte heeft een theeschenkerij en een galerie. Verder is het een buurtschap van vooral riante woonboerderijen. Op een afgegraasd stuk land staat een pony en een zwart paard. Ze wil wel geaaid worden, maar haar oren draaien nerveus heen en weer. Af en toe klinkt een harde knal.

Via een betonnen fietspad voert de route naar de dijk langs de Vecht met uitzicht over de uiterwaarden en kolken aan weerszijden. De camping met stacaravans in zomerse kleuren ligt er compleet verlaten bij. Tussen twee voetgangerssluizen voert de route over een rivierduin door een bos.

We komen bij de Agnietenberg die het pad zijn naam geeft. Nu is dit een uitspanning met coffee to go. Rond 1384 stichtten broeders van het Gemene leven hier een klooster genoemd naar de heilige Agnes. Hun leven draaide om praktische vroomheid, spiritualiteit en arbeid en zette zich af tegen de verloedering van de clerus en verruwing van het volk.

Als Moderne devoten volgden zij Geert Grote. Eén van hen was Thomas à Kempis die hier zijn Imitatione Cristi schreef, een invloedrijk boek over hoe christenen in navolging van Christus zouden moeten leven. Bij de hoofdingang tot begraafplaats Bergklooster herinnert een monument aan hem.

Rechte paden leiden langs graven van kort en lang geleden met een metalen hek om een steen heen en scheef en recht staande beschreven stenen in verschillende vormen. Op een enkel graf liggen alleen grond en verse bloemen.

Voorbij Bergklooster komt het pad algauw bij de vijver in het park van het naastgelegen Kranenburg, crematorium en nog een begraafplaats, genoemd naar het landgoed en de havezate die hier waren. Wat opvalt is het beeld Vogelkruis van hergebruikte materialen en opnieuw hoe stil het water ligt.

Langs een gebouw met een hoog en steil rieten dak en de hoofdingang gaan we op de parkeerplaats rechtsaf het bos in. Langs sportvelden loopt de route over een fietspad terug de Aa-Landen in naar het begin van onze wandeling.

Praktische informatie

Foto’s van wandelroute Agnietenbergpad